Portretten

Ik haal mensen het liefst van de straat of ik hou ze van hun werk. En laat ze vertellen over hun straat of over hun werk. Of over meer.
In de studio fotografeer ik ze, of buiten. Ook thuis. Bijna nooit hoef ik ver te gaan.

Elk jaar in april zocht ik een mooie fotogenieke kersenbloesem, en een blond meisje dat op mijn jonge zelf leek en dat in mijn groene jurk paste. Totdat ik Yentl voor m’n lens had. Precies dat stuurse, dat herken ik zo goed. Ze is niet bezig met poseren, ze heeft haar eigen gedachten en dwingt ons bijna haar met rust te laten.

Al had ik hiervoor nog zo veel leuke, prachtige en lieve blonde meisjes in deze jurk gefotografeerd, tijdens de shoot wist ik al dat ik dit vreemde soort zelfportret niet kon verbeteren.

BERRY POST – SARPHATISTRAAT

Ik heb deze tatoeage er net op laten zetten, als eerbetoon. Mijn vader is al heel lang dood, maar mijn moeder is pas overleden. Ik mis haar zo. Elke vrijdag heb ik het te kwaad; dan kwam ik altijd bij haar. Mijn moeder is de vrouw van mijn leven, zij hield echt van mij.

Britt

in ‘Het gezicht van 1018’

Voor mijn huis is een heel groot plein om op te spelen. Dat vind ik heel leuk. Livia is mijn beste vriendin en op school zit ze ook naast me. We zitten ook samen op acrogym. Dan doe je met een team acrobatische oefeningen of dansjes.

Ik heb net de eerste prijs gewonnen met tekenen en nu mag ik als prijs lekker pizza gaan eten.

ANNA – SARPHATISTRAAT

Voordat ik terug ga naar Edinburgh woon ik nog heel even hierachter, in een kleine gezellige straat waar iedereen ‘hallo’ tegen elkaar zegt. Je voelt op dit kruispunt een speciale energie van zowel locals als toeristen. Er zijn er altijd wel een paar op weg naar de molen of zo. That mix creates a cool atmosphere!

Gilea

in ‘Het gezicht van 1018’

Zeventien jaar geleden kwam ik vanuit Roemenië hiernaartoe. Inmiddel leef ik al elf jaar in deze buurt. Niet in een huis, want ik ben dakloos. Soms logeer ik bij een vriend.

De meest bijzondere ontmoeting had ik met iemand die mij zomaar twintig euro gaf, zonder dat ik hem om geld vroeg. Hiermee kon ik een slaapplaats betalen, van de rest kocht ik sigaretten en een ijsje.

Tot eind 2023 hebben rangeerder Andree en zijn drie collega’s elke intercity naar Berlijn in Bad Bentheim voorzien van de juiste locomotief. De 1700 loc van de NS haalde hij eraf, en de DB loc kwam ervoor in de plaats. En bij de trein naar Amsterdam omgekeerd.

De reizigers konden ondertussen even roken op het perron, of Andree tijdens het koppelen op de vingers kijken. Daar kan hij goed tegen. Ook tegen het smerige weer tijdens het maken van deze foto. Toppertje.